O recurso à legítima defesa é naturalmente um direito comum a todoas as criaturas.
Nem há que duvidar de semelhante prerrogativa.
No entanto, importa considerar que esse direito não consiste em subtrair a existência do próximo, invadindo atribuições que pertencem a Deus.
Dispomos do privilégio da defensiva, aplicando a nós mesmos os artigos da Lei Divina, obedecendo-lhe as determinações que nos garantem respeitabilidade e equilíbrio.
Defender-nos-emos contra a incursão em novos débitos, abstendo-nos de alongar a despesa de cada dia, além da receita que nos compete.
Estaremos agindo contra as hostilidades alheias, ofertando aos outros simpatia e cooperação.
Não cairemos no fogo da calúnia, desde que vivamos em guarda contra a leviandade e a maledicência.
Elevar-nos-emos, além da vasa do crime, submetendo-nos ao culto incessante do bem, segundo os nossos deveres, e fugindo ao império da tentação.
Respiraremos libertos da irritação e da cólera se dermos ao companheiro de caminho o respeito e a compreensão que desejamos dele próprio, em nosso favor.
Distanciar-nos-emos das extravagâncias da vaidade e do orgulho, sustentando, em nós mesmos, a humildade que a vida nos aconselha.
Cristo é nosso Divino Médico, ensinando-nos a observar os mais avançados pricípios de imunologia da alma, na preservação dos valores eternos do Espírito.
Perdoemo-nos uns aos outros, setenta vezes sete, em todas as nossas falhas na jornada evolutiva; amparemos o vizinho, tanto quanto lhe reclamamos o entendimento e o auxílio e, amando-nos reciprocamente no padrão do Senhor que nos protegeu até o sacrifício supremo, estaremos praticando a defesa legítima, único baluarte de nossa segurança e de nossa paz.
Emmanuel - Trilha de Luz, Coleção de Luz de Emmanuel.
Psicografia de Francisco Cândido Xavier
sexta-feira, 22 de outubro de 2010
quinta-feira, 21 de outubro de 2010
Viagens
Ambicionas viajar, mudar de ares, viver novas experiências, conhecer outras pessoas... Sentes-te saturado por fazer as mesmas coisas, repetir os trabalhos habituais, conviver com as criaturas de todos os dias.
A imaginação te desenha cenas empolgantes, enriquecidas de ilusões, convidando-te a conhecer outras terras, passear pelas regiões paradisíacas.
Os lugares onde ainda não estiveste, se te apresentam encantadores, ricos de promessas e de realizações, ensejando-te a felicidade que se te faz escassa, muito distante daquilo que anelas.
*
Os promotores de turismo apresentam recepcionistas risonhos, vivendo um clima de festa permanente, de verdadeiro encantamento.
Fascinado, acreditas que lá, no lugar onde não estás, tudo são alegrias e brilho, jogos de prazeres e constante renovação de festa.
Se não consegues, de imediato, realizar os projetos que traças, na esperança de fruir essas satisfações, deixas-te dominar pela amargura, pela frustração, tombando em estados depressivos ou de revolta contra tudo e todos.
*
Retifica, porém, a maneira de encarar a vida.
A dor, a dificuldade e o problema, a alegria e a tristeza, a saúde, a enfermidade e a morte visitam a todos e se apresentam em todos os lugares.
Quem vive lá, no lugar que desejas ardentemente visitar, atormenta-se pelo desejo irreprimível de vir cá, onde te encontras, com idênticas impressões.
Ali se padece de situações iguais às tuas.
Há um fluxo contínuo e crescente destes que vão e daqueles que vêm.
Sorridentes e joviais aqui, comunicativos e ligeiros, lá, são taciturnos e tristes, vivem cansados e deprimidos, qual ocorre contigo e com os indivíduos daqui.
*
Há festa em toda parte e programações especiais para vender sensações, que deixam ressaibos de insatisfação e dor.
Provocam paixões que se desvanecem, tornando-se cinzas e rescaldo dos incêndios que proporcionam.
Enquanto na Terra, ninguém passa isento de provações.
Cada criatura experimenta e vive sua quota, conforme as suas necessidades evolutivas.
Não te iludas, portanto.
Aqueles que se te fazem modelos de felicidade e beleza, também sofrem muito. Estão, apenas, disfarçados, guindados ao profissionalismo do qual retiram o pão diário, e, às vezes, o veneno com que se matam lentamente.
Não imaginas o que lhes sucede...
Há um lugar ao teu alcance, onde a felicidade te aguarda e nada a perturbará.
Não te exige muito, nem te atormenta. Este reduto maravilhoso é o coração. Põe nele o teu tesouro, conforme propôs Jesus, e aí o desfrutarás.
*
Se viajares e te alegrares, levarás contigo a verdadeira alegria, e se não puderes sair de onde vives, manterás a mesma bênção sem qualquer conflito.
*
Já que desejas, porém, viajar, faze-o como uma experiência para dentro, descobrindo o mundo íntimo profundo, e aí fruirás da plenitude que nunca se acabará.
* * *
Franco, Divaldo Pereira. Da obra: Momentos de Coragem.
Ditado pelo Espírito Joanna de Ângelis.
Salvador, BA: LEAL, 1988.
A imaginação te desenha cenas empolgantes, enriquecidas de ilusões, convidando-te a conhecer outras terras, passear pelas regiões paradisíacas.
Os lugares onde ainda não estiveste, se te apresentam encantadores, ricos de promessas e de realizações, ensejando-te a felicidade que se te faz escassa, muito distante daquilo que anelas.
*
Os promotores de turismo apresentam recepcionistas risonhos, vivendo um clima de festa permanente, de verdadeiro encantamento.
Fascinado, acreditas que lá, no lugar onde não estás, tudo são alegrias e brilho, jogos de prazeres e constante renovação de festa.
Se não consegues, de imediato, realizar os projetos que traças, na esperança de fruir essas satisfações, deixas-te dominar pela amargura, pela frustração, tombando em estados depressivos ou de revolta contra tudo e todos.
*
Retifica, porém, a maneira de encarar a vida.
A dor, a dificuldade e o problema, a alegria e a tristeza, a saúde, a enfermidade e a morte visitam a todos e se apresentam em todos os lugares.
Quem vive lá, no lugar que desejas ardentemente visitar, atormenta-se pelo desejo irreprimível de vir cá, onde te encontras, com idênticas impressões.
Ali se padece de situações iguais às tuas.
Há um fluxo contínuo e crescente destes que vão e daqueles que vêm.
Sorridentes e joviais aqui, comunicativos e ligeiros, lá, são taciturnos e tristes, vivem cansados e deprimidos, qual ocorre contigo e com os indivíduos daqui.
*
Há festa em toda parte e programações especiais para vender sensações, que deixam ressaibos de insatisfação e dor.
Provocam paixões que se desvanecem, tornando-se cinzas e rescaldo dos incêndios que proporcionam.
Enquanto na Terra, ninguém passa isento de provações.
Cada criatura experimenta e vive sua quota, conforme as suas necessidades evolutivas.
Não te iludas, portanto.
Aqueles que se te fazem modelos de felicidade e beleza, também sofrem muito. Estão, apenas, disfarçados, guindados ao profissionalismo do qual retiram o pão diário, e, às vezes, o veneno com que se matam lentamente.
Não imaginas o que lhes sucede...
Há um lugar ao teu alcance, onde a felicidade te aguarda e nada a perturbará.
Não te exige muito, nem te atormenta. Este reduto maravilhoso é o coração. Põe nele o teu tesouro, conforme propôs Jesus, e aí o desfrutarás.
*
Se viajares e te alegrares, levarás contigo a verdadeira alegria, e se não puderes sair de onde vives, manterás a mesma bênção sem qualquer conflito.
*
Já que desejas, porém, viajar, faze-o como uma experiência para dentro, descobrindo o mundo íntimo profundo, e aí fruirás da plenitude que nunca se acabará.
* * *
Franco, Divaldo Pereira. Da obra: Momentos de Coragem.
Ditado pelo Espírito Joanna de Ângelis.
Salvador, BA: LEAL, 1988.
quarta-feira, 13 de outubro de 2010
CAPITRO XV - EKSTER KARITO, NENIA SAVO
10. Miaj infanoj, en la maksimo: Ekster karito, nenia savo, estas entenataj
la destinoj de la homoj sur la tero kaj en la cielo; sur la tero, car en la ombro de
tiu standaro ili vivos en paco; en la cielo, car tiuj, kiuj gin praktikis, trovos gracon
ce la Sinjoro. Tiu devizo estas la ciela torco, la luma kolono, kiu gvidas la homon
tra la dezerto de la vivo al la Promesita Lando; gi brilas en la cielo kiel sankta
aureolo sur la frunto de l’ elektitoj, kaj sur la tero gi estas gravurita en la koro de
tiuj, al kiuj Jesuo diros: Iru dekstren, vi, benitoj de mia Patro. Vi rekonos ilin per
la parfumo de karito, kiun ili disvastigas cirkau si. Nenio pli guste esprimas la
penson de Jesuo, nenio pli bone difinas la devojn de la homoj, ol tiu maksimo de
dia naturo; Spiritismo ne povus pli trafe pruvi sian originon, ol donante tiun
maksimon kiel regulon, car tiu devizo estas ia refigurajo de la plej pura
Kristanismo; kun tia gvidilo, la homo neniam devojigos.
Diligentu do, miaj amikoj, por kompreni gian profundan sencon kaj giajn
konsekvencojn, por trovi mem ciujn giajn aplikojn. Submetu ciujn viajn agojn al la
kontrolo de la karito, kaj via konscienco respondos al vi; gi ne nur evitos, ke vi
faru malbonon, sed gi igos vin fari bonon; car ia negativa virto ne suficas, estas
necesa virto agema; por fari bonon, estas ciam necesa la agado de la volo; por
ne fari malbonon, ofte suficas inerteco kaj malzorgemo.
Miaj amikoj, danku Dion, ke Li permesis al vi gui la lumon de Spiritismo;
ne tial, ke povas esti savataj nur la homoj, kiuj posedas tiun lumon, sed tial, ke gi
helpas vin pli bone kompreni la instruojn de la Kristo kaj faras vin pli bonaj
kristanoj. Klopodu do, por ke, vin vidante, oni diru, ke vera spiritisto kaj vera
kristano estas unu sama homo, car ciuj, kiuj praktikas kariton, estas disciploj de
Jesuo, al kiu ajn sekto ili apartenas.
(Paulo, apostolo. Parizo, 1860.)
LA EVANGELIO LAU SPIRITISMO
la destinoj de la homoj sur la tero kaj en la cielo; sur la tero, car en la ombro de
tiu standaro ili vivos en paco; en la cielo, car tiuj, kiuj gin praktikis, trovos gracon
ce la Sinjoro. Tiu devizo estas la ciela torco, la luma kolono, kiu gvidas la homon
tra la dezerto de la vivo al la Promesita Lando; gi brilas en la cielo kiel sankta
aureolo sur la frunto de l’ elektitoj, kaj sur la tero gi estas gravurita en la koro de
tiuj, al kiuj Jesuo diros: Iru dekstren, vi, benitoj de mia Patro. Vi rekonos ilin per
la parfumo de karito, kiun ili disvastigas cirkau si. Nenio pli guste esprimas la
penson de Jesuo, nenio pli bone difinas la devojn de la homoj, ol tiu maksimo de
dia naturo; Spiritismo ne povus pli trafe pruvi sian originon, ol donante tiun
maksimon kiel regulon, car tiu devizo estas ia refigurajo de la plej pura
Kristanismo; kun tia gvidilo, la homo neniam devojigos.
Diligentu do, miaj amikoj, por kompreni gian profundan sencon kaj giajn
konsekvencojn, por trovi mem ciujn giajn aplikojn. Submetu ciujn viajn agojn al la
kontrolo de la karito, kaj via konscienco respondos al vi; gi ne nur evitos, ke vi
faru malbonon, sed gi igos vin fari bonon; car ia negativa virto ne suficas, estas
necesa virto agema; por fari bonon, estas ciam necesa la agado de la volo; por
ne fari malbonon, ofte suficas inerteco kaj malzorgemo.
Miaj amikoj, danku Dion, ke Li permesis al vi gui la lumon de Spiritismo;
ne tial, ke povas esti savataj nur la homoj, kiuj posedas tiun lumon, sed tial, ke gi
helpas vin pli bone kompreni la instruojn de la Kristo kaj faras vin pli bonaj
kristanoj. Klopodu do, por ke, vin vidante, oni diru, ke vera spiritisto kaj vera
kristano estas unu sama homo, car ciuj, kiuj praktikas kariton, estas disciploj de
Jesuo, al kiu ajn sekto ili apartenas.
(Paulo, apostolo. Parizo, 1860.)
LA EVANGELIO LAU SPIRITISMO
quinta-feira, 15 de julho de 2010
Stairway To Heaven- Led Zeppelin
Stairway To Heaven
There's a lady who's sure all that glitters is gold
And she's buying a stairway to heaven
And when she gets there she knows if the stores are all closed
With a word she can get what she came for
Oh, and she's buying a stairway to heaven
There's a sign on the wall but she wants to be sure
'Cause you know sometimes words have two meaningsIn the tree by the brook there's a songbird who sings
Sometimes all of our thoughts are misgiving
(2x)
Oh, it makes me wonder
There's a feeling I get when I look to the west
And my spirit is crying for leaving
In my thoughts I have seen rings of smoke through the trees
And the voices of those who stand looking
Oh, it makes me wonder
Oh, and it makes me wonder
And it's whispered that soon, if we all called the tune
Then the piper will lead us to reason
And a new day will dawn for those who stand long
And the forest will echo with laughter
Woe, oh
If there's a bustle in your hedgerow
Don't be alarmed now
It's just a spring clean for the May Queen
Yes there are two paths you can go by
But in the long run
There's still time to change the road you're on
And it makes me wonder
Oh
Your head is humming and it won't go, in case you don´t know
The piper's calling you to join him
Dear lady can you hear the wind blow and did you know
Your stairway lies on the whispering wind
And as we wind on down the road
Our shadows taller than our souls
There walks a lady we all know
Who shines white light and wants to show
How everything still turns to gold
And if you listen very hard
The tune will come to you at last
When all are one and one is all, yeah
To be a rock and not to roll
Oh
And she's buying a stairway to heaven
Escadaria Para o Paraíso
Há uma senhora que acredita que tudo o que brilha é ouro
E ela está comprando uma escadaria para o paraíso
Quando ela chega lá ela descobre que se as lojas estiverem todas fechadas
Com apenas uma palavra ela consegue o que veio buscar
E ela está comprando uma escadaria para o paraíso
Há um cartaz na parede mas ela quer ter certeza
Porque você sabe que às vezes as palavras têm duplo sentido
Em uma árvore a beira do riacho há um rouxinol que canta
Às vezes todos os nossos pensamentos estão errados.
(2x)
Isto me faz pensar
Há algo que sinto quando olho para o oeste
E meu espírito chora ao partir
Em meus pensamentos tenho visto anéis de fumaça atravessando as árvores
E as vozes daqueles que ficam parados olhando
Isto me faz pensar
Isto realmente me faz pensar
E um sussurro avisa que em breve se todos entoarmos a canção
O flautista nos levará à razão
E um novo dia irá nascer para aqueles que suportarem
E a floresta irá ecoar gargalhadas
Woe, oh
Se há um alvoroço em sua horta
Não fique assustada
É apenas limpeza de primaveril da rainha de maio
Sim, há dois caminhos que você pode seguir
Mas na longa estrada
Há sempre tempo de mudar o caminho que você segue
E isso me faz pensar
Oh
Sua cabeça lateja e não vai parar caso você não saiba
O flautista te chama para você se juntar a ele
Querida senhora, pode ouvir o vento soprar? e você sabia
Sua escadaria repousa no vento sussurrante
E enquanto corremos soltos pela estrada
Com nossas sombras mais altas que nossas almas
Lá caminha uma senhora que todos conhecemos
Que brilha luz branca e quer mostrar
Como tudo ainda vira ouro
E se você ouvir com atenção
A canção irá finalmente chegar a você
Quando todos são um e um é o todo
Ser uma rocha e não rolar
Oh
E ela está comprando uma escadaria para o paraíso...
Assinar:
Postagens (Atom)